Historisch verhaal

Hotel, café, restaurant, bar-discotheek De Driehoek

Johannes Bernardus Heutinck werd geboren op 21-5-1880 in Eibergen als zoon van Hermanus Johannes Heutinck en Johanna Margaretha Scholte van Mast. Net als zijn vader wordt hij smid, en op 17-4-1901 komt hij als knecht in dienst bij de familie Tijdink in Lichtenvoorde. Daar leert hij de fijne kneepjes van het vak om vervolgens op 3-8-1907 terug te keren na Eibergen om bij zijn vader in de zaak te komen. Hij trouwt op 10-10-1911 met de Lichtenvoordse Maria Berendina Beuting, geboren op 24-5-1888 dochter van Johannes Hermanus Beuting en Johanna Wilhelmina te Brake. Op 18-10-1911 betrekken zij met kadastraal nr. B82a beter bekend als de Dreehook. In de volksmond werd Berendina ook wel Diene van den Dreehook genoemd. Zij was de uitbater van het café en haar man was werkzaam als smid. Hij had inmiddels een eigen smederij achter het huis waar ook zijn broer Jacobus Hermanus werkzaam was.

In totaal krijgt het echtpaar negen kinderen vijf dochters en vier zoons. Het café-restaurant wordt in de familie door gezet door Antonius (Antoon) Frederikus Johannes Heutinck geboren op 4 februari 1923. Hij leerde op de ambachtsschool in Winterswijk net als zijn vader voor smid maar werd uiteindelijk kok. Na de oorlog weet Antoon het bedrijf uit te breiden tot een hotel-restaurant café. Antoon trouwde in 1950 met Aleida (Leis)Maria Weijkamp waarmee hij zeven kinderen kreeg. Het tweetal weet de Driehoek na een landelijke bekendheid te brengen, waarbij de gasten uit verschillende provincies van Nederland na Lichtenvoorde komen. De pensionprijs bij tenminste drie dagen of langer bedroeg fl.6 gulden hier kwam het ontbijt nog bij. Koffie in die tijd had je voor fl.0,30 cent en een tapbiertje was er fl.0,40 cent. Op de menu kaart stond gebraden bal gehakt met groente en aardappelen voor fl.1,75. Daarentegen kon je een dubbele biefstuk krijgen voor fl.2.90. 

In 1974 kreeg Antoon hartproblemen waardoor hij de Driehoek van de hand moest. Hij overleed uiteindelijk op 9 november 1994 Café-restaurant De Driehoek van de familie Heutinck staat in de beginjaren 70 bekend als een rustig café-restaurant met biljart en bescheiden vaste klanten. Dat imago verandert snel als brouwerij Hengelo’s bier de zaak overneemt in 1976, en verhuurt aan Theo en Bea van Bijsterveld. De op 25-1-1931 geboren Hagenaar was niet geheel onbekend met de Achterhoek Het was tegen het eind van de tweede Wereldoorlog dat Den Haag werd gebombardeerd. De kleine Theo werd met zijn broertje Servaas naar de Achterhoek gestuurd om aan te sterken. Er was in Den Haag namelijk niet genoeg eten meer. Ze verbleven een poosje op de boerderij bij de familie Rootink in Zwolle bij Groenlo. Maar keerde na de oorlog weer terug na Den Haag waar hij op 14 juli 1952 met Bea in het huwelijk trad. 

Het horeca echtpaar heeft in 1976 nog een kroeg in Hilversum maar dat door de aanleg van een snelweg dreigt te verdwijnen. Theo van Bijsterveld reageert op een advertentie in horecablad waarin de Driehoek wordt aangeboden. Het gezin van Bijsterveld heeft zeven kinderen die gevoed moeten worden: Yvonne, Marcel, Monique, Raymond, Isabelle, Diana en Rogier. Op 2 juni 1976 betrekken zij de boven woning van het café. In eerste instantie zet ‘gentleman’Theo van Bijsterveld het restaurant iets chiquer voort dan zijn voorganger Antoon. De vaste Heutinck- klanten hebben helemaal niks met de extra poespas en de Gooise gastheren. Terwijl Theo en Bea niks snappen van het Achterhoekse dialect.

Wat hem wel tot oren komt is dat de groeiende Lichtenvoordse jeugd weinig uitgaan en dansgelegenheid heeft. Hij besluit het vastgelopen roer om te gooien en maakt van het restaurant en Bar-discotheek waarin zoon Raymond en zijn vriendin Annemarie de scepter zwaaien. Dochter Monique runt de snackbar en zoon Marcel draait het café. Vader Theo blijft natuurlijk chef d’équipe en het concept is een schot in de roos. De behoefte is groot. Linea recta van de dansles naar de Driehoek. Op zaterdagen staan al snel rijen voor de deur van de geheel geblindeerde nieuwe discotheek. Grote dancingsvormen nog geen concurrentie en de mengelmoes van danslustige meiden, nieuwsgierige cafégangers, soulkikkers, stuffrokers en vogels van andere pluimage groeit met de week. De eerste Lichtenvoordse deejays zijn Freddie Wolsink, Maarten Storttelaar en Jos Bloemers. Marie Polman is de garderobedame en haar man Marti werkt als glazenophaler net als Bennie Florij en Wout Eskes. De bezoekersaantallen van 400 man zijn meer regel dan uitzondering. Met een vloeroppervlakte van 160m2 werd bij binnenkomst geteld 4 personen op een vierkante meter, zo werden wel eens 600 man toegelaten. Dat het verplichte Hengelo’s bier voor veel koppijn zorgde werd door de bezoekers vaak voor lief genomen. Begin jaren tachtig zien we dat er door het drinken van veel bier ook de nodige opstootjes zijn rondom de Driehoek. De zaak krijgt een negatief imago vooral omdat er iedere week wel groepen komen die vooral uit zijn op knokpartijen. Dit loopt letterlijk uit de hand en de familie bij Bijsterveld besluit om de bar discotheek van de hand te doen. Theo Bijsterveld overlijdt in Lichtenvoorde op 5-7-1994.

De zaak werd verkocht aan Theo en Thea Peters ze proberen nog even de discotheek door te zetten maar hadden na drie weken al gezien dit was niets voor de nieuwe uitbaters. Er volgde een flinke verbouwing waarbij de discotheek werd omgebouwd tot restaurant. Theo die de nodige ervaring had als kok verzorgde de maaltijden die voor die tijd werden geserveerd als plateservice. Hip voor die tijd alles op een bord en dat paste wel bij het horecaechtpaar. Dat is ook de kracht van het restaurant geworden, in de begin jaren werd er ook gekookt voor het nonnenhuis Marienhof dat iets verderop stond. Het café aan de achterzijde van het pand, herbergde in de begin jaren nog een cafetaria. Maar deze moest na verloop van tijd plaats maken voor een tweede café. Helemaal achter in het pand bevond zich een oude smederij die nog dateerde uit de tijd van Heutinck deze werd gesloopt en de ruimte werd gevuld met biljarttafels. Het biljarten werd bij Theo met de paplepel ingegoten. Hij had de biljartkeu op zijn vijfde jaar al in de hand bij het café van zijn opa hier leerde hij de fijne kneepjes van de sporten door de jaren heen bleek dat hij ook talent had. Er een verenging opgericht en al snel wist het eerste team Nationaal kampioen te worden. Na 39 jaar dag en nacht klaar te hebben gestaan voor de klanten van hun zaak is het mooi geweest op 1-1-2023 werd het café-restaurant verkocht aan een vastgoedhandelaar.